Jak na razie, ruch na blogu jest na tyle niski, że jest możliwość przeanalizowania tego, o co się pytają poszczególni goście, którzy trafili na tę stronę za pomocą Google. Dziś odpowiedź, mam nadzieję że przydatna, na jedno z takich pytań. Gdyby ktoś potrzebował informacji na jakiś temat, zapraszam bezpośrednio do mnie, do zakładki Kontakt. Chętnie się dowiem, na jakiego typu posty jest zapotrzebowanie.
Co pewien czas w wyniku zapytania EXPLAIN, w kolumnie Extra pojawia się wpis: „Using filesort”. Co to dokładnie znaczy?
Nazwa filesort jest, mówiąc delikatnie, niefortunna. W praktyce, filesort nie ma nic wspólnego z sortowaniem na dysku. Jest to po prostu sortowanie wyników, które może odbywać się z wykorzystaniem dysku, ale wcale nie musi. MySQL, jeśli tylko jest w stanie, podczas sortowania wyników zapytania stara się wykorzystać indeksy. Jeśli nie jest w stanie skorzystać z żadnego – stosowany jest właśnie filesort. Filesort to w praktyce dwa różne algorytmy, oparte na algorytmie quicksort. Starszy, dwuprzebiegowy z nich ma mniejsze zapotrzebowanie na pamięć, przez co większa ilość rekordów mieści się w buforze sortowania, generuje natomiast znacznie większe obciążenie dysku losowymi operacjami odczytu i zapisu. Nowszy, dostępny od MySQL 4.1, ma większe zapotrzebowanie na pamięć, natomiast nie wymaga takiej ilości operacji dyskowych. Administrator MySQL ma pewne możliwości sterowania tym, jaki algorytm ma być stosowany. Jeśli wielkość zestawu danych do sortowania przekracza wartość zmiennej konfiguracyjnej max_length_for_sort_data, stosowany jest filesort dwuprzebiegowy, tak więc zwiększając wartość tej zmiennej zwiększamy preferencję stosowania nowszego, jednoprzebiegowego algorytmu.
Jeśli zestaw danych do sortowania jest większy niż wartość zmiennej sort_buffer_size, dane do sortowania dzielone są na mniejsze części, a następnie łączone na dysku. Nie jest to jednak powodem (powtarzam, nie jest to powodem!) aby zwiększać wartość tej zmiennej. Akurat ta zmienna jest doskonałym przykładem na to, że więcej nie znaczy lepiej. Są przypadki, w których zwiększenie buforu zwiększa wydajność. Są też przypadki, kiedy dzieje się zupełnie na odwrót, a w których najlepszym rozwiązaniem jest zmniejszenie bufora. Wiąże się to po części ze sposobem alokacji pamięci przez bibliotekę libc – przy pewnej wielkości (pewien czas temu było to 256KB) zmienia się funkcja służąca do alokacji pamięci z malloc() na mmap(). Każdej zmianie konfiguracji musi towarzyszyć dokładne przetestowanie szybkości wykonywania zapytań, tak aby mieć pewność, że faktycznie zmiany przyniosły oczekiwany efekt.
czytaj dalej…
